Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2020
  3 Replies
  758 Visits
Είμαι 53 ετών, έχω 2 παιδιά, 29 και 22. Ως πολύ δυναμική γυναίκα και μητέρα, μεγάλωσα τα παιδιά μου εντελώς μόνη, μονογονεϊκή οικογένεια. Ήμουν εκεί πάντα για αυτά, να τους λύνω όλα τα προβλήματα, λάθος που καταλαβαίνω τώρα, με αποτέλεσμα να νοιώθω σήμερα ότι χρησιμοποιούν με κάθε τρόπο. Ως ένα βαθμό, μπορώ να το διαχειριστώ αλλά αυτό που με απασχολεί είναι ο γιος μου 22 ετών, έχει αρχίσει να με απειλεί με αυτοκτονία. Πηγαίνει σε ψυχολόγο αλλά έχω ενδείξεις ότι δεν του λέει αλήθεια, διότι πιστεύει ότι θα μιλήσω με τον ψυχολόγο, για να μου επιβεβαιώσει ότι πράγματι έχει πρόβλημα, οπότε να μπορεί να με χειριστεί. Να σημειωθεί ότι ο γιος μου δεν εργάζεται, ενώ λέει ότι θα βρει δουλειά, σπουδάζει μάλλον για την πλάκα του, έχει αλλάξει 3 σχολές ως τώρα και φυσικά πάντα με δική μου οικονομική επιβάρυνση. Όποτε προσπαθώ να επικοινωνήσω μαζί του είναι πάντα επιθετικός και προσβλητικός. Του θέτω πάντα όρια αλλά δεν ξέρω ως που να το φτάσω. Νοιώθω τόσο κουρασμένη, απογοητευμένη. Δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ.
Περίπου πριν από 4 χρόνια
·
#36
Γειά σας και ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη να θέσετε ένα τόσο προσωπικό ερώτημα στο site μας. Η πρόθεσή μας είναι να σας απαντήσουμε επί της ουσίας αλλά είναι απαραίτητο να διευκρινίσετε λίγο περισσότερο την φράση:

«….Πηγαίνει σε ψυχολόγο αλλά έχω ενδείξεις ότι δεν του λέει αλήθεια, διότι πιστεύει ότι θα μιλήσω με τον ψυχολόγο, για να μου επιβεβαιώσει ότι πράγματι έχει πρόβλημα, οπότε να μπορεί να με χειριστεί.»

Πώς δηλαδή θα σας χειριστεί αν ο Ψυχοθεραπευτής του επιβεβαιώσει ότι έχει πρόβλημα. Αυτό (δηλαδή ότι υπάρχει πρόβλημα) υποθέτω ότι είναι δεδομένο. Αλλιώς για ποιο λόγο θα έβλεπε ειδικό; Μήπως εννοείται ότι ο ειδικός θα επιβεβαιώσει ότι υπάρχει πιθανότητα να αυτοκτονήσει και κατά την έννοια αυτή σας χειρίζεται;
Διευκρινίστε μας το παραπάνω και θα επιχειρήσουμε να σας δώσουμε μια απάντηση επί της ουσίας.
Περίπου πριν από 4 χρόνια
·
#37
Σας ευχαριστώ πολύ για την άμεση απάντηση σας. Σίγουρα υπάρχει κάποιο πρόβλημα αλλά θεωρώ ότι πιστεύει ότι εάν πείσει τον ψυχοθεραπευτή ότι έχει τάσεις αυτοκτονίας ή ότι άλλο σοβαρό και μου το μεταφέρει εμένα, κάτι που θεωρώ αδύνατο διότι δεν μιλάω με τον ειδικό, θα μου δημιουργήσει ανασφάλεια οπότε ίσως, είμαι πιο ευάλωτη ως προς αυτόν. Γενικά έχει μια επιθετική σιωπή απέναντι μου και δοκιμάζει συνεχώς τα όρια μου τα οποία ξέρει πολύ καλά ότι τα τηρώ.
Περίπου πριν από 4 χρόνια
·
#38
Όταν υπάρχει απειλή αυτοκτονίας όλα γίνονται δύσκολα. Πολύ δύσκολα. Οι γονείς (η μητέρα εδώ) ανησυχεί αλλά φαντάζομαι και ο ειδικός που τον παρακολουθεί. Πολλές φορές η απειλή της αυτοκτονίας ακινητοποιεί γονείς και ειδικούς και τους οδηγεί σε στάσεις υποχωρητικότητας και «χαϊδέματος» προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα. Φυσικά και εννοείται ότι ποτέ δεν υποτιμούμε τέτοιες καταστάσεις διότι κάλλιστα μπορεί να πέσει πάνω μας το χειρότερο και εκεί που δεν το περιμένουμε.

Η απειλή όμως της αυτοκτονίας δεν είναι θέμα που μπορεί να το χειρίζεται κάποιος με ημίμετρα, ακροβατικούς χειρισμούς στις σχέσεις και «στρογγυλέματα». Απαιτεί ευθεία και σαφή συζήτηση που θα θέσει το πρόβλημα καθαρά. Σας προτείνω δηλαδή να το θέσετε ευθέως. Ένας τρόπος που μπορείτε να το κάνετε είναι να καλέσετε τον «Γιώργο» (ας υποθέσουμε ότι έτσι τον λένε) και να του πείτε:
-Δηλαδή, Γιώργο, πες μου για να ξέρω, Απειλείται η ζωή σου;
-Θέλω να ξέρω και δικαιούμαι να ξέρω αν υπάρχει πιθανότητα να κάνεις κάποια αποκοτιά;
Ανάλογα με την απάντηση που θα πάρετε θα ακολουθήσετε και μια τακτική που να σας εκφράζει. Αν δηλαδή πάρετε την απάντηση ότι:
-Ναι το σκέφτομαι και το σχεδιάζω
Τότε τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Σ’ αυτήν την περίπτωση χτυπάει συναγερμός. Πιθανόν η απάντηση που να σας εκφράζει είναι ότι:
-Λυπάμαι αλλά εγώ δεν μπορώ να ζω με μια τέτοια απειλή πάνω απ’ το κεφάλι μου. Είναι απολύτως αναγκαίο να βρούμε μια λύση… Δεν μπορώ να είμαι στη δουλειά μου και να σκέφτομαι ότι στο σπίτι γίνεται το χειρότερο…

Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι εύκολο να προκύψει ένας μεγάλος αλλά πολύ χρήσιμος ή και λυτρωτικός καυγάς. Ο Γιώργος ίσως και να «μαζευτεί». Αλλά όπως καταλαβαίνετε υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το τι θα ακολουθήσει…
Κατά συνέπεια και ως πρώτο βήμα σας συνιστώ να μιλήσετε ανοικτά για το θέμα της πιθανότητας να κάνει κάποια απόπειρα αυτοκτονίας. Στη συνέχεια απαντήστε του με ειλικρίνεια ως προς τα συναισθήματα που έχετε, μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση…
Στη συνέχεια θα χρειαστεί να μας ξαναρωτήσετε…
  • Σελίδα :
  • 1
There are no replies made for this post yet.
Η απάντησή σας
Captcha
To protect the site from bots and unauthorized scripts, we require that you enter the captcha codes below before posting your question.